3. Dhaulagiri: Jerzy Kukuczka i Andrzej Czok stanęli na szczycie 1.21.1985 4. Manaslu: Maciej Berbeka i Ryszard Gajewski stanęli na szczycie 1.12.1984. 5. Cho Oyu: Maciej Berbeka i Maciej Pawlikowski stanęli na szczycie 2.12.1985. Trzy dni później Andrzej Heinrich i Jerzy Kukuczka osiągneli wierzchołek nową, nie powtórzoną do tej pory drogą. 6. Annapurna: Jerzy Kukuczka i Artur Hajzer stanęli na szczycie 2.3.1987. 7. Lhotse: Krzysztof Wielicki stanął na szczycie 12.31.1988.

Anglik Rod Baber, który był jedną z około 520 osób, które stanęły na Mount Ewereście w tegorocznym sezonie wiosennym, zdobył spory rozgłos prasowy oznajmiając, że jest pierwszym człowiekiem, który użył telefonu komórkowego będąc na szczycie. Jak się później okazało, przemilczał on fakt, ze chińczycy używali komórek na Ewereście (również na szczycie) już cztery lata wcześniej.

"Jeden mały tekst (ze szczytu również wysłał SMSa) a ogromny krok w rozwoju telekomunikacji. Wielkie podziękowania dla Motoroli" - powiedział Baber, w ramach całowania w dupę firmy, która dostarczyła sprzętu i całej kasy na jego "niecodzienny" wyczyn.

W rzeczywistości pełną zasługę za możliwość używania telefonów w rejonie Ewerestu należy przyznać China Telecom, która zamontowała antenę umożliwiającą połączenia z kilku punktów, wliczając wierzchołek. Chiński projekt został wykonany w czasie przygotowań trasy sztafety ze zniczem olimpijskim.

Siedemdziesięcio-jedno letni alpinista japoński został najstarszym człowiekiem, któremu udało się osiągnąć wierzchołek Mount Everestu.
Emerytowany nauczyciel Katsusuke Yanagisawa pobił zaledwie roczny rekord należący do siedemdziesięcio letniego, również japończyka, ustanowiony rok temu.
"Na szczycie czułem się świetnie. Wydawało mi się, że mógłbym śpiewać" - powiedział w wywiadzie dla japońskiej telewizji. Yanagisawa wszedł na Mount Everest od strony tybetańskiej jako członek wyprawy japońsko-nowo zelandzkiej.

Historia zdobywania Mount Everestu - 1962

Nielegalna, cztero-osobowa ekspedycja pod wodzą amerykanina Woodrow Wilson Sayre'go usiłuje zdobyć Ewerest drogą przedwojennych prób angielskich, przez Północną Przełęcz i Północno-wschodnią grań. Posiadając zezwolenie na Gyanchung Kang od strony nepalskiej, ekspedycja osiąga Ngozumpa Icefall z pomocą szerpów, po czy (już samodzielnie) przekracza Nup La do Tybetu. Dziewiętnaście dni zajmuje osamotnionej czwórce przenoszenie ładunków i osiągnięcie Przełęczy Północnej. Po osiągnięciu przełęczy, Sayre i partner Roger Hart wpadają do szczeliny lodowej gdzie zmuszeni są spędzić noc owinięci w płachtę namiotową. Pomimo wypadku, już następnego dnia Sayre i Norman Hansen rozpoczynają wspinaczkę filarem. Warunki są tak ciężkie, że dwa dni zajmuje im "urobienie" 400 metrów.
Zdając sobie sprawę z porażki Sayre "odgwizduje" odwrót po czym potyka się i spada 200 metrów w dół, zatrzymując się na polu śnieżnym poniżej.
Wykończona, poobijana i wygłodzona ekspedycja powraca na stronę nepalską przez Nup La, szczęśliwie nie napotykając chińskiej straży granicznej.

Historia zdobywania Mount Everestu - 1960

Chińsko-tybetańska wyprawa licząca 214 alpinistek i alpinistów, pod wodzą Shih Chan-chun osiąga wierzchołek Ewerestu drogą przez północną przełęcz i północno-wschodnią grań. Sukces był długo podważany przez światek alpinistyczny ze względu na brak fotografii szczytowych i fakt, że szczyt osiągnięto nocą (rzecz raczej niewyobrażalna). Film i zdjęcia opublikowane przez chińczyków dowodzą ze wyprawa uporała się z Drugą Barierą, kluczowym miejscem drogi. Reinhold Messner twierdzi, że jest w posiadaniu dowodów, że się to chińczykom nie udało ale jak do tej pory niczego nie przedstawił.
Zespół szczytowy w składzie Wang Fu-chou, Liu Lien-man, Chu Yin-hua, i tybetańczyk Gonbu (również znany jako Gonpa) przeszli pięciometrową Drugą Barierę używając haków i żywej drabiny, a prowadzący Chu Yin-hua wspinał się w skarpetkach (!!!). Wykończony Liu Lien-man utknął na wysokości 8700 metrów ale pozostała trójka osiągnęła szczyt gdzie podobno zostawili gliniane popiersie (jakżeby inaczej) Mao.

Nowy rekord czasowy zdobycia "Korony Ziemi". Alpinista z Indii Malli Mastan Babu wyszedł na najwyższe szczyty wszystkich siedmiu kontynentów w 172 dni, bijąc poprzedni rekord, 187 dni, kanadyjczyka Daniela Griffitha. Trzeciemu na liście Szwedowi Fredrikowi Strangowi zajęło to "aż" 191 dni.

Światowej klasy alpinista Reinhold Messner nawiązał współpracę z założycielem firmy SALEWA Heinerem Oberrauchem i jego bratem Georgiem, właścicielem firmy Sportler. Celem tego związku jest wykreowanie miasteczka Bolzano, w północnych Włoszech (Południowy Tyrol) na europejskie centrum gór i alpinizmu.
Pierwszym etapem tego zamierzenia było otwarcie w czerwcu 2006 "Muzeum Gór" w zamku Sigmundskron, będącym własnością Messnera.
Jedyne na świecie muzeum tego typu ma szansę stać się wielką atrakcją turystyczną dla gości oraz mieszkanców regionu.

30 kwietnia 2005 roku himalaista Park Young Seok z Korei Południowej stanął na biegunie północnym.
Mr. Park jest jedynym człowiekiem na świecie, który zdobył Koronę Himalajów (czternaście ośmiotysięczników), Koronę Ziemi (najwyższe szczyty wszystkich kontynentów) oraz wszystkie trzy bieguny: południowy, północny i Ewerest (jest nazywany "Trzecim Biegunem").
Niesamowite !!!

Notka z "Everest News":

"Tegoroczny sezon na Ewereście stał się jeszcze bardziej interesujący... Jerzy Kukuczka, Wanda Rutkiewicz, Krzysztof Wielicki, Martyna Wojciechowska?
Nawet jeśli jej sie nie uda, to na pewno jest ładniejsza od poprzedników! (Miej poczucie humoru Krzysztof !) Martyna, dziewczyna z Playboya, będzie próbowała zdobyć Ewerest od strony Tybetu razem z Bogusławem Ogrodnikiem. Może nie jest to nic nowego ale na pewno media poświęcą Martynie sporo miejsca.
W tym roku liczba zdobywców Ewerestu prawdopodobnie dobije do trzech tysięcy. Ciężko być pierwszym w czymkolwiek.
"Pierwsza Dziewczyna z Playboya" na szczycie! GO Girl!"

Organizacje ochrony środowiska zaapelowały do UNESCO o umieszczenie Parku Narodowego Ewerest (Sagarmatha National Park) na liście obszarów chronionych, ze względu na duże zmiany klimatyczne tego regionu. Umieszczenie parku na tej liście zobowiązywało by prawnie rząd Nepalu do podjęcia działań ochronnych.
Jeśli działania te nie zostaną podjęte w najbliższej przyszłości, topnienie lodowców spowoduje wylew jezior himalajskich, katastrofę ekologiczną i zagrozi życiu tysięcy mieszkańców.
18 listopada 2005 działacze organizacji Friends of the Earth Nepal i czołowi himalaiści Nepalu złożyli odpowiednią petycję na ręce komitetu UNESCO w Paryżu.
Petycję podpisało m.in kilka takich sław ze świata alpinizmu jak David Attenborough, Chris Bonington, Reinhold Messner i Stephen Venables.

W miesiąc po śmierci najpopularniejszego premiera Kanady Pierre Trudeau'a, w październiku 2000 roku rząd kanadyjski zmienia nazwę najwyższego szczytu Kanady,
i drugiego szczytu Płn. Ameryki (po Denali), Mt. Logan (5959 m npm.) na Mount Trudeau. Po zaskakującej fali protestów ze strony historyków, alpinistów i mieszkańców Jukonu, przywrócono starą nazwę. Czasami jednak udaje się coś na politykach wymusić.

Końcem maja tego roku (2005) himalaista brytyjski, Alan Hinkes, osiągnął szczyt Kangchenjungi, i tym samym został pierwszym brytyjczykiem, który zdobył "Korone Himalajów". Hinkes jest czternastą osobą, której udał się ten wyczyn.
Pozostali to:
1. Reinhold Messner (Włochy), 2. Jerzy Kukuczka (Polska), 3. Erhard Loretan (Szwajcaria), 4. Carlos Carsolio (Meksyk), 5. Krzysztof Wielicki (Polska), 6. Juan Oiarzabal (Hiszpania), 7. Sergio Matrini (Włochy), 8. Park Young Seok (Płd. Korea), 9. Hong Gil Um (Płd. Korea), 10. Alberto Inurrategui (Hiszpania), 11. Han Wang Yong (Płd. Korea), 12. Ed Viestur (USA), 13. Fausto Di Stefani (Włochy).

Historia zdobywania Mount Everestu - 1952

Rozchodzą się pogłoski o pomonsunowej radzieckiej wyprawie pod kierownictwem Pawła Datschnoliana, która ma zamiar zdobyć szczyt od strony północnej i tym samym odebrać szwajcarom zaszczyt pierwszego wejścia (w tym czasie szwajcarom dawano największe szanse na zdobycie Mt. Everestu).
Podobno wyprawa opuściła Moskwę szesnastego października i dotarła do wysokości 8170 metrów gdzie założono obóz szósty. Następnie miało dojść do bliżej nie wyjaśnionej tragedii gdy sześciu wspinaczy (właczając kierownika) po prostu zagineło.
Rosjanie zaprzeczają wysłaniu jakiejkolwiek ekspedycji w tym czasie, a chińczycy również oficjalnie nic na ten temat nie wspominają.
Ciekawostką jest fakt, że podczas wywiadu prasowego jeden z uczestników zwycięzkiej chińskiej wyprawy z 1960 roku wyznał, że natknięto się na pozostałości obozu na wysokości 8500 metrów. Tajemniczy obóz znajdował się powyżej "żółtej bariery", a więc nie mógł być założony przez jedną z brytyjskich, przedwojennych wypraw. Czyżby rzeczywiście tak niewiele brakowało aby alpiniści radzieccy byli pierwszymi zdobywcami Ewerestu, udowadniając tym samym, po wszechczasy wyższość "jedynie słusznego ustroju"?
Wygląda na to, że zdobycie "Korony Ziemi" to już taka sobie normalka. Dla zwiększenia emocji dołożono do niej oba bieguny. Lista zdobywców tego "Adventure Grand Slam" jest (jak na razie) jeszcze raczej krótka.
Oto oni:
Heo Young-Ho (Korea Płd.), Fedor Konyukhov (Rosja), David Hempleman (Wlk.Brytania), Bernard Voyer (Kanada), Khoo Swee Chiow (Singapur), Haraldur Olafsson (Islandia), Stuart Smith (USA), Randall Peeters (USA), Jo Gambi (Wlk.Brytania), Rob Gambi (Australia) i Park Young Seok (Korea Płd.).